Eeuwige stilte

Mijn vader overleed in april 2021. 

Bij leven was hij een metser, een vakman die tientallen huizen bouwde en dus letterlijk muren achterliet

 - muren die hier en daar alweer in puin gevallen zijn, 

maar die op hun beurt het fundament vormen waarop iets anders kan worden gebouwd. 

Mijn vader verpersoonlijkt zo voor mij, bij zijn leven én dood, 

het prachtige gedicht Alles blijft van Gerrit Komrij.

Daar stond een muur die ik heb aangeraakt

De muur werd afgebroken. - Van het puin

Werd verderop een fundament gemaakt.

Ik plantte een fruitboom in mijn oude tuin.

Die werd geasfalteerd. - Vijf meter diep

Houdt zich een wortelstronk nog grommend koest.

Vijf eeuwen lang desnoods. De Spaanse griep

Landt ooit op Mars omdat ik heb gehoest.

Er was een vriend aan wie ik heb geschreven,

Een rots waar ik mijn naam in heb gekerfd.

Je bent een deel van alles bij je leven

En alles blijft bestaan wanneer je sterft.

Het gedicht inspireerde mij een persoonlijk herdenkingsdoek voor mijn vader te maken.

Het motief van de geappliqueerde huisjes haakt in op wie hij in hart en nieren was. 

De muren van de huisjes (niet de daken – hij was tenslotte geen dakwerker) werden gemaakt van stof van zijn hemden. 

De bomen bij de huizenrijtjes verbeelden de cirkel van het leven: van lente over zomer naar herfst en winter

 - niets gaat ooit verloren; alles blijft bestaan, ook wanneer je sterft. 

De tekst van het gedicht werd geborduurd. 

Wally-gewijs werd in elk huizenrijtje een vosje geïntegreerd – verwijzend naar onze familienaam.

80 x 80cm

Baalkatoen

Applicatietechniek

Machinaal quiltwerk

Machinaal borduurwerk

Handborduurwerk

€380,-