Overslaan naar inhoud
De stilte van het land - (c) Renilde Vos
Van Zjef Vanuytsel,
kleinkunstenaar en poëet, zijn tal van liederen bekend, zoals Ik
weet wel mijn lief of De zotte morgen.
Voor mij is De stilte van
het land het allermooiste.
Voorbij de concrete beschrijving van het
Brabantse landschap uit vervlogen tijden,
roept het lied voor mij de stilte op
die landschappen kunnen hebben.
In de uitgestrektheid van een landschap, of het
nu in Vlaanderen is of elders in de wereld,
kan je de sacrale onderstroom van
stilte die alles doorstroomt, bijna fysiek aanvoelen.
Hoog boven dit alles
klinkt inderdaad een zachte melodie die alles doordringt.
Achtluik: acht textiele landschappen van 21,5 x 21,5cm –
139 x 57cm
Baalkatoen, bewerkt met
watergeactiveerde pigmenten (Derwent Inktense)
Raw Edge Applicatietechniek
Handborduurwerk (slow stitching)
€280,-
Afzonderlijk landschap: €35,-
Geïnspireerd
op
De stilte van het
land – Zjef Vanuytsel
de verre heuvels
maken trage bogen aan de einder
en het kopergele
koren
![]()
blikkert in de zon
langsheen de open
velden
door het eeuwig
groen der weiden
loopt het oude
wagenpad zijn w
doorheen de mulle
grond
en onder in het
dal
tussen het groene
loof der eiken
ligt het kleine
dorp verscholen
als in een oud
verhaal
witgekalkte gevels
zoete geuren van
jasmijnen
alsof er nooit
iets was veranderd
en de tijd had
stilgestaan
de dorpsstraat
ligt verlaten
in de schaduw van
de huizen
alleen een trage
fietser
maakt krassen in
het grint
door de
openstaande ramen
komt de geur van
de fornuizen
het gefluister van
de vrouwen
of het schreien
van een kind
en over de bruine
velden
trekken traag de
brede paarden
langs de flanken
van de heuvels
plooien in het
warme zand
de boerenlijven
buigen
over de verse
aarde
alsof de grote
meester Bruegel
ze daar had neer
geplant
En hoog over dit
alles
klinkt een zachte
melodie
als een teken van
de verre overkant
de stilte van het
land
hier leeft men met
de eenvoud
maar toch als
kleine goden
op het ritme der
seizoenen
een vredevol
bestaan
met regen zon en
wind
als trouwe
bondgenoten
bewerkt men er de
aarde
zoals men eeuwen
heeft gedaan
alsof de grenzen
tussen heden
en verleden zijn
verschoven
alsof er nooit
iets was veranderd
en de tijd had
stilgestaan
Want hoog over dit
alles
klinkt een zachte
melodie
als een teken van
de verre overkant
de stilte van het
land
de stilte van het
land